ต้องการส่งบทความหรือไม่? CLICK HERE
จันทร์ - ศุกร์: 9:00 - 18:00
Sat-Sun Closed
+66 2156 9822
Mobile
119/908 หมู่ 1 ถนนรัตนาธิเบศร์ ต.ไทรม้า อ.เมืองนนทบุรี นนทบุรี
Address

ยอดสำนวนเด่น! แห่ง"สามก๊ก" (ภาษาอ่านยากนิดนึงนะ)

User Rating: 0 / 5

Star InactiveStar InactiveStar InactiveStar InactiveStar Inactive
 

ยอดสำนวนเด่น! แห่ง"สามก๊ก" (ภาษาอ่านยากนิดนึงนะ)

แผ่นดินเป็นจราจลครั้งนี้ หาผู้ใดคิดทำนุบำรุงไม่ 

ถ้าชีวิตข้าพเจ้าตายก็ตายเสียเถอด 

ขอให้ท่านอยู่รอดจะได้คิดการทำนุบำรุงสืบไป 

(ตอนที่5:โจหองช่วยโจโฉตอนตามตีตั๋งโต๊ะ พาโจโฉหนีข้ามแม่น้ำสำเร็จ) 

 

 

 

 

ภรรยาเหมือนเสื้อผ้า 

ขาดหรือหายไปก็หาไหม่ได้ 

พี่น้องเหมือนแขนซ้ายขวา 

ขาดแล้วยากที่จะต่อได้ 

(ตอนที่12:เตียวหุยหนีลิโป้ไปหาเล่าปี่แล้วคิดฆ่าตัวตาย) 

 

 

 

 

อันคำโบราณกล่าวไว้ว่า 

ผู้จะตั้งตัวเป็นใหญ่ 

ถึงจะมีบ้านเมืองได้ก็เอาแต่ชัยชนะเท่านั้น 

ผู้ใดเป็นเสี้ยหนามก็ทำอันตรายผู้นั้น 

มิได้ทำอันตรายแก่บุตรภรรยาและราษฎรทั้งปวง 

(ตอนที่17:บิต๊กกล่าวแก่ลิโป้ ตอนที่ลิโป้ตีเมืองเสียวพ่ายของเล่าปี่แตก) 

 

 

 

 

อันธรรมดาการศึกนั้น 

ถ้าจะว่าสิ่งใดกับแม่ทัพนายกอง 

จงประมาณการให้แน่นอนก่อนจึงว่า 

(ตอนที่23:เตียวเลี้ยวทัดทานกวนอูดูฝีมืองันเหลียงก่อนออกรบ) 

 

 

 

 

อันธรรมดาพี่น้องกันนั้น 

อุปมาเหมือนหนึ่งแขนซ้ายแขนขวา 

เหตุใดท่านจะมาคิดใจเบาตัดแขนซ้ายขวาเสียนั้นไม่ควร 

(ตอนที่ 29:อองสิ้วเข้าห้ามปรามอ้วนถำมิให้รบด้วยอ้วนซง) 

 

 

 

 

อันคำโบราณกล่าวไว้ว่า 

ธรรมดาเป็นข้าท้าวบ่าวพระยา 

ให้ตั้งใจจงรักภักดีต่อนาย 

ถ้าเจ้านายนั้นมีความสุขก็พลอยสบายด้วย 

แม้มีทุกข์ร้อนก็พงให้ทรมาณกายลำบากด้วยจึงจะควร 

(ตอนที่ 30: โจโฉชวนซินเบ้งมาอยู่ราชการด้วย) 

 

 

 

 

อันฮกหลงกับฮองซูสองคนนี้ 

ถ้าได้เป็นที่ปรึกษาด้วยแต่ผู้ใดผู้หนึ่ง 

ก็อาจสามารถจะคิดปราบปรามศัตรูแผ่นดินให้สงบได้ 

(ตอนที่32: เล่าปี่สนทนากับสุมาเต็กโช) 

 

 

 

 

ซึ่งจะเอาความคิดแลปัญญาข้าพเจ้าไปเปรียบนั้นไกลนัก 

ตัวข้าพเจ้าอุปมาเหมือนหนึ่งกาจะมาเปรียบพญาหงส์นั้นไม่ควร 

อนึ่งม้าอาชามีกำลังน้อย หรือจะมาเปรียบพญาราชสีห์ได้ 

อันคนนี้มีปัญญาลึกซึ้งกว้างขวางนัก 

อาจสามารถที่จะหยั่งรู้การในแผ่นดินแลอากาศเป็นเอกอยู่แต่ผู้เดียว 

ซึ่งจะหาผู้ใดเปรียบเสมอสองนั้นมิได้ 

(ตอนที่ 33:ชีซีกล่าวแนะนำขงเบ้งแก่เล่าปี่) 

 

 

 

 

อันธรรมดาว่าสงคราม 

จะหมายเอาชนะฝ่ายเดียวไม่ได้ 

ย่อมแพ้บ้างชนะบ้าง 

(ตอนที่33:โจโฉว่าแก่โจหยินตอนถูกชีซีตีแตก) 

 

 

 

 

ตัวเรานี้อุปมาเหมือปลาเกลือกอยู่บนดอน 

ซึ่งได้ขงเบ้งมาไว้นี้เหมือนเราเกลือกลงมาถึงน้ำได้ 

(ตอนที่35:เล่าปี่ว่าแก่เตียวหุยให้เชื่อใจขงเบ้ง) 

 

 

 

 

แต่ธรรมดานกทั้งปวงซึ่งตกฟองในรัง 

แม้ว่ารังทำลายแล้วฟองนั้นก็ตกแตก 

มิอาจสามารถจะตั้งอยู่ได้ 

(ตอนที่36:บุตรขงหยงว่าแก่คนใช้ เมื่อรู้ว่าบิดาขงหยงถูกโจโฉสั่งฆ่า) 

 

 

 

 

แลเล่าปี่ปลงธุระไว้ให้แก่เราให้รักษาบุตร๓รรยา 

มาให้เสียหายในท่ามกลางกองทัพฉะนี้ดูมิควรนัก 

จำจะอุตสาห์ตีฝ่าเข้าไปหาครอบครัวเล่าปี่ให้จงได้ 

ถึงมาตรว่าจะตายในท่ามกลางสงครามก็ตามเถิด 

แม้มืได้ครอบครัวเล่าปี่ จะเอาหน้าไปไว้แห่งใด 

(ตอนที่37:จูล่งควานหาอาเต๊ากับภรรยาเล่าปี่ตอนทัพโจโฉไล่ตีทัพเล่าปี่) 

 

 

 

 

แลบุญอาเต๊าที่จะได้เป็นกษัตริย์นั้น 

จึงเผอิญให้จูล่งฆ่านายกองใหญ่เสียได้ถึงสองนาย ทหารเอกห้าสิบคน 

โลหิตติดเกราะแลข้างม้าดุจหนึ่งรดด้วยน้ำครั่ง 

(ตอนที่37:จูล่งฝ่าทัพรับอาเต๊า) 

 

 

 

 

อันตัวข้าพเจ้านี้ถึงตายก็จะเอาโลหิตทาแผ่นดินไว้ให้ปรากฎ จะขอสนองคุณท่าน 

(ตอนที่37:จูล่งพาอาเต๊าไปให้เล่าปี่) 

 

 

 

 

เล่าปี่ครั้งนี้อุปมาเหมือนปลาขังอยู่ในถัง เสือตกอยู่ในหลุม 

ถ้าแลจะละเสียให้เล็ดลอดหนีไปได้บัดนี้ 

ก็เหมือนปล่อยเสือเข้าป่า ปล่อยปลาลงในมหาสมุทร 

(ตอนที่37:โจโฉว่าแก่ทหารทั้งปวงให้ยกทหารเข้าตีเล่าปี่) 

 

 

 

 

อันคำโบราณกล่าวไว้ว่า 

ธรรมดาเกิดมาเป็นชาย 

แม้จะแสวงหาเจ้านายซึ่งจะเป็นที่พึ่งนั้น 

ก็ให้พิเคราะห์ดูน้ำใจเจ้านายซึ่งโอบอ้อมอารีเป็นสัตย์เป็นธรรม 

จึงให้เข้าอยู่ด้วย 

แล้วให้ตั้งใจทำราชการโดยสัตย์ซื่อสุจริต 

ให้เห็นฝีมือเป็นบำเหน็จไว้จึงจะได้ความสุขสืบไป 

ประการหนึ่งให้มีน้ำใจทำไมตรีแก่ญาติพี่น้องเพื่อนฝูงเก่าแก่ไว้อย่าให้ขาด 

แม้มาตรว่าจะมีภัยสิ่งใดมาถึงตัว 

ก็จะเผอิญให้มีผู้ช่วยแก้ไขพ้นจากอันตรายได้ 

ถ้าจะคิดการใดเล่าก็จะสำเร็จ 

(ตอนที่40:จิวยี่ว่าแก่เจียวก้าน) 

 

 

 

 

การที่คิดไว้ก็เตรียมไว้พร้อมสรรพ 

ยังขาดอยู่ก็แต่ลมตะวันออก 

(ตอนที่41:ขงเบ้งว่าแก่จิวยี่) 

 

 

 

 

อันธรรมดาผู้เป็นน่ยทัพนายกองจะทำการสงคราม 

ถ้าแพ้ก็อย่าเพ่อเสียใจ แม้ได้ชัยชนะก็อย่าเพิ่งทะนง 

(ตอนที่45:เตียวเลี้ยวเตือนสติแก่นายทหารทั้งปวง) 

 

 

 

 

เกิดมาเป็นชายถึงจะตายในท่ามกลางศึกก็อย่าเสียดายชีวิต 

ชอบจะคิดการให้ถึงขนาด 

(ตอนที่45:ไทสูจู้กล่าวแก่เตียวเจียวก่อนตาย) 

 

 

 

 

เล่าปี่อุปมาเหมือนมังกรอยู่ในหนอง 

แต่กำเนิดมายังไม่พบน้ำลึก 

บัดนี้ได้เมืองเกงจิ๋วมีกำลังมากขึ้น 

เหมือนมังกรออกได้ถึงทะเลใหญ่ 

(ตอนที่46:โจโฉรู้ข่าวว่าเล่าปี่ได้เมืองเกงจิ๋วแล้ว) 

 

 

 

 

อันธรรมดาเกิดเป็นชาย 

เมื่อปราถนาจะเป็นใหญ่ 

แม้ได้ทีที่ไหนก็จะทำการที่นั่น 

อันจะคิดรั้งรออยู่กลัวแต่ความนินทาฉะนี้ 

นานไปเมื่อหน้าเป็นของคนอื่นแล้ว 

จะคิดทำการต่อภายหลังก็จะมิได้ความเดือดร้อนเสียใจอยู่หรือ 

(ตอนที่ 49: เตียวสงให้เล่าปี่ไปเอาเมืองเสฉวน) 

 

 

 

 

อันธรรมดานกจะทำรัง 

ก็ย่อมแสวงหาซึ่งพุ่มไม้ชัฎ 

จะได้ทำรังอยู่เป็นสุข 

ถึงลมพายุใหญ่จะพัดหนักมา 

ก็มิได้เป็นอันตราย 

ผู้เป็นลูกน้องจะหานาย 

ให้พิเคราะห์ดูผู้มีน้ำใจโอบอ้อมอารี 

มีสติปัญญานำพาไปได้รอดไม่วอดวาย 

(ตอนที่52: ลิอิ๋นขอเข้าทำการอยู่ด้วยเล่าปี่)) 

 

 

 

 

ด้วยคำโบราณกล่าวไว้ว่า 

ฝ่ายทหารผู้จะเป็นแม่ทัพแม่กอง 

แม้จะยกไปทำสงครามแห่งใด ตำบลใด 

ให้บำรุงทแกล้วทหารแลเครื่องศัตราวุธให้พร้อมเป็นสง่าแล้ว 

จึงจะยกไปเป็นธรรมดา 

ฝ่ายพลเรือนเล่าก็ให้ให้มีน้ำใจโอบอ้อมอารีแก่อาณาประชาราษฎร์ให้อยู่เย็นเป็นสุข 

แล้วทำนุบำรุงบ้านเมืองไว้ให้เป็นสง่า 

แลเนื้อความสองประการนี้ผู้ใดทำได้ 

จึงจะคิดอ่านตั้งตัเป็นใหญ่ได้ 

(ตอนที่53:โปหั้นกล่าวทัดทานโจโฉมิให้ตีกังตั๋ง) 

ที่มา : น้องชาญ 

เจ้าของบทความ : ไม่ทราบชื่อ

Copyright (c) 2008 ThaiReaderClub.com , All rights reserved

Search